مكان روئيدن : در زمين‌هاى زراعتى و باغ و بستانها مىرويد . اوصاف و مشخصات آن : گياهى است كه ارتفاع آن از ( 10 - 40 ) سانتيمتر مىرسد . ساقهء آن داراى شاخه‌هاى فراوانى است . برگهاى آن خاكسترى و سبز - رنگ و نظير پروبال تنگ و كوچك هستند . گلهايش در رأس خوشه قرار گرفته و رنگ آنها صورتى يا بنفش و قرمزى كه سر آنها سياه مىباشد . قسمت طبى آن : خود آن گياه در ماه : خرداد و مرداد كه موقع گل دادن آن است . به مصرف طب مىرسد . مواد فعال آن : مادهء شبه قليائى است كه پوست بدن و كليتين و غده‌هاى هاضمه را قليائى مىنمايد . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : امراض جلدى از قبيل : اگزما را بوسيلهء شيرهء شاه‌تره كه گرم باشد معالجه مىكنند ، يا اينكه عصارهء تازهء آن را به پوست بدن مىمالند . ب - از داخل : شيرهء اين گياه را براى علاج بيمارى كبد و التهاب كيسهء صفرا و سنگ آن و بواسير مىآشامند . طريقهء گرفتن شيرهء آن اين است كه : - 10 - گرم از گياه خشك آن را در يك فنجان آبجوش مىريزند و در يك روز بتدريج آن را مىآشامند . چنانچه در يك روز بيشتر از اين اندازه بياشامند خطر مسموميت خواهد داشت . براى اينكه انسان مسموم نشود چنانچه مرض بيشتر از يك هفته طولانى شود بايد مدت هشت روز از آشاميدن عصارهء شاه‌تره خوددارى نمايد .